Lang geleden in een land ver weg, verscheen er een keizerrijk.
Dat zich uitstrekte van de steppen van China tot de kusten van de Middellandse Zee.
Dat keizerrijk was Perzië.
Onbevreesd in de strijd.
Wijs in de overwinning.
Waar het Perzische zwaard ging, volgde men.
De Perzische koning, Sharaman, regeerde met zijn broer Nizam.
Volgens de principes van loyaliteit en broederschap.
De koning had twee zonen die hem grote vreugde schonken.
Verheug u.
Maar in de ogen van de Goden...
was het gezin van de koning nog niet compleet.
Tot de dag dat hij één enkele daad van moed zag.
Door een weesjongen uit de straten van Nazaf.
Ga aan de kant.
Stop.
Grijp hem. - Rennen.
Blijf hier.
Laat me los.
In naam van de koning.
Hoe heet jij, jongen? - Dastan.
Sire. - En jouw ouders?
Jongen.
Broer, neem hem mee.
Geroerd door wat hij zag, nam de koning Dastan op in zijn gezin.
Een zoon zonder koninklijk bloed, en geen troonopvolger.
Maar misschien was er die dag iets anders aan het werk.
Iets wat niet makkelijk te begrijpen was.
De dag dat een jongen van de onmogelijkste plaatsen...
een prins van Perzië werd.
Het beroemde Alamut. Wonderbaarlijker dan ik gedacht had.
Het is net als elke andere stad, Prins Tus.
Zwakke landen brengen zwakke mannen voort.
Ze verlagen zich tot verraad en moeten er nu voor betalen.
Mijn vader wil niet dat Alamut aangeraakt wordt.
Volgens sommigen is het heilig. Maar onze wijze vader is hier niet...
rust de beslissing op mij. Ik ga nog één keer overleggen.
Met mijn nobele oom, en mijn twee broers.
Tus en Garsiv, en...
Waar is Dastan?
Ik heb mijn hele maandsalaris hier opgezet. Dit is beschamend.
Waarom probeer jij het niet eens?
Is dat alles wat je hebt?
Waar is prins Dastan?
Prins Dastan is hier niet. - Alstublieft, uwe hoogheid.
Prins Tus belegt een oorlogsraad. - Ik ben onderweg.
Onze beste spion heeft een karavaan onderschept, die uit Alamut kwam. Zwaarden.
Van het beste vakmanschap. Speren met een stalen punt.
Een belofte van betaling van de Warlord Kush aan Alamut.
Ze verkopen wapens aan onze vijanden.
Zo een pijl heeft mijn paard in Koskahn gedood.
Hierdoor zal er bloed in de straten van Alamut stromen.
Al onze soldaten zullen van hun muren vallen. Onze orders waren Koshkan te onderwerpen.
Niet om Alamut aan te vallen. - Wijze woorden, kleine broer.
Woorden zullen onze vijanden niet tegenhouden.
Als ze bewapend zijn met messen uit Alamut.
We vallen aan als het ochtend is.
Als dat jouw beslissing is, laat mij dan eerst gaan.
Wil je iets delen, Garsiv?
Ik rijd aan het hoofd van het Perzische leger, Dastan leidt een compagnie van straatrebellen.
Ze hebben misschien geen manieren, maar kunnen handig zijn bij een gevecht.
De eer het eerste bloed te vergieten zou mij toe moeten behoren.
Je houdt je zwaard weer vast. - Zo moet dat ook.
Mijn broers. Altijd geestdriftig.
Ze zeggen dat de prinses van Alamut een ongelofelijke schoonheid is.
We marcheren haar paleis in en gaan zelf eens kijken.
Aan je moed wordt niet getwijfeld. Maar hier ben je nog niet klaar voor.
Garsiv's troepen zullen leiden.
Prinses Tamina, het Perzische leger is niet verder gegaan.
Hun geloof laat geen andere waarheid toe dan die van henzelf.
Misschien is het veiliger als u niet zo dichtbij zou staan.
Wat hun geloof ook is, hun bogen zijn niet zo sterk. En hun wil ook niet.
Verzamel de raad.
Zeg hen dat ik in de Hoge Tempel zit. Ik moet bidden.
De Hoge Tempel? Alamut is in geen duizend jaar ingenomen.
Alles verandert door de tijd. Wij zouden dat zeker moeten weten.
Waarom negeer je de orders van je broer?
Omdat Garsiv in de ochtend aan wil vallen, dat zal een slachtpartij worden.
De Alamuti zijn bezig met de hoofdpoort, dus we glippen aan de zijkant naar binnen.
Heb jij gedronken?
Zo gaan we naar binnen. Er zijn twee poorten.
De buitenste is de makkelijkste. De binnenpoort, die is onmogelijk.
Het mechanisme is beschermd door door twee bewakers.
Er is altijd een weg naar binnen.
Zorg jij voor de buitenpoort. Laat de onmogelijke aan mij over.
Jij zal blij zijn als we allemaal vermoord worden.
Geweldige toespraak. Opwekkend.
Sla alarm.
Hou dit vast.
Let op je rug.
De oostelijke poort is open. Dat zijn Dastan's mannen.
Hij is binnen. Hij heeft het gered.
Verzamelen bij de oostelijke poort.
Ze zijn de oostelijke poort binnengedrongen.
Zorg dat ze niet bij de kamer komen. - Prinses.
Ga nu, allemaal.
Je weet wat je moet doen. - Bovenal moet het veilig zijn.
Aan de kant.
Idioot gezang en rooksignalen zullen nu weinig voor je doen.
Zoals je ziet is er hier meer te bieden.
Toch, Garsiv?
Voor één keer zijn de verhalen waar.
We weten dat u in het geheim wapens maakt voor vijanden van Perzië.
Laat ons nu zien waar. - We hebben hier geen wapensmid.
U heeft al onze wapens gepakt.
Volgens onze spionnen niet. U kunt een hoop pijn voorkomen...
Alle pijn in de wereld helpt u niet iets te vinden dat niet bestaat.
Dat zegt iemand die wijs genoeg is om een politieke oplossing te overwegen.
Neem de handen van de toekomstige koning van Perzië.
Ik sterf nog eerder.
Dat kan geregeld worden. - Niet doen.
Prins Tus.
Beloof me dat de mensen van Alamut met genade behandeld zullen worden.
De leeuw van Perzië.
Ze noemen jou de leeuw van Perzië.
Jij blonk nooit uit in opdrachten opvolgen.
Ik heb wat uit te leggen. - Nee.
Nee, je hebt wat te vieren.
Er is een traditie. Omdat jij de eer hebt genomen de eerste aanval te doen...
ben je mij een gift verschuldigd. Een hulde.
Wat een mooie dolk.
Ze hebben jouw hun stad en prinses gegeven. Ik denk dat dat genoeg eerbetoon is.
Dat denk ik ook. - Dit bericht is net aangekomen. Geweldig nieuws.
Je vader heeft zijn gebeden in het Oostelijke paleis onderbroken om zich bij ons te voegen.
Zeker om ons te feliciteren met onze grote overwinning.
We hebben aanwijzingen dat Alamut wapens levert aan onze vijanden.
Aanwijzingen? Je moet meer dan dat hebben.
Om een heilige stad te bezetten met mijn troepen.
Dit avontuur zal niet goed vallen bij onze bondgenoten.
Ik neem aan dat je daar geen rekening mee hebt gehouden.
Kijk niet naar je oom, jongen.
Ik nam de beslissing en neem de consequenties.
Ik weet dat je de kroon graag wilt dragen, maar daar ben je nog niet klaar voor.
Niemand weet dat beter dan u, vader.
Uw vertrouwen stel ik op prijs, zal ik de zoektocht naar wapens zelf leiden.
Ik zweer dat ik niet eerder voor u sta...
tot ik bewijs heb van Alamuts verraad.
Verdedigingstechniek is het moeilijkst.
Broer.
We hebben tunnels ontdekt in het oostelijke stadsdeel.
Daar ga ik nu naar toe. - Dan mis je het banket.
Jij en Garsiv kunnen mijn vader wel aan in mijn afwezigheid.
Heb jij een gift om hem te eren? - Natuurlijk.
Bis, de gift. - Wat?
Het is nu even zoek. - Ik wist dat je het zou vergeten.
De gebedsmantel van de regent van Alamut.
Het heiligste in de oostelijke landen. Een gift die de koning zal waarderen.
Je hebt als een kampioen voor me gevochten, ik ben blij je een wederdienst te bewijzen.
Een zeldzaam juweel. Door mij vanavond aan de koning gepresenteerd.
Weet je zeker dat je nog een andere vrouw wil?
Luister naar mij, Dastan.
Door een huwelijk met de prinses, verkrijg ik de loyaliteit van hun mensen.
Ik weet dat ze een gevaarlijk risico is.
Als onze vader ons verbond niet goedkeurt, moet jij haar eigenhandig vermoorden.
Ik word dus vergezeld door prins Dastan, de leeuw van Perzië.
Geweldig toch, zo een claim te winnen door zo een onschuldige stad te vernietigen?
Ook fijn u te ontmoeten, prinses. Als het bestraffen van de vijanden...
van mijn koning een misdaad is. Dan wil ik dat graag herhalen.
Dan ben je een ware prins van Perzië. Wreed zonder eer.
Denk niet dat je mij kent, prinses. - Wat is er dan nog meer?
Wacht hier bij hare hoogheid.
Als je het aankunt...
stel ik voor, wat nederigheid, als je voorgesteld wordt aan de koning.
Voor je eigen bestwil.
Kon u vaders woede in toom houden, oom?
Op een dag zal jij de broer van de koning zijn.
Zolang als jij je herinnert, dat je belangrijkste taak is om het goed te doen.
En wat is dat? Zorgen dat zijn wijnglas vol blijft.
Er is mij verteld dat nog één van mijn zoons...
de rang heeft verkregen van groot Perzisch krijger.
We hebben u gemist, vader.
Ik heb gebeden voor jou en jouw broers.
Familie, de band tussen broers...
dat is het zwaard dat ons keizerrijk verdedigt.
Ik bid dat dat zwaard sterk blijft.
Ik had gehoopt dat mijn acties minder verlies veroorzaakt zou hebben.
Een goede man zou hetzelfde als jij gedaan hebben...
stoutmoedig en dapper hebben gehandeld, om de overwinning te behalen...
en om levens te sparen.
Maar een groot man zou de aanval niet eens plaats hebben laten vinden.
Een groot man zou gestopt zijn als hij wist dat het fout was.
Wie de orders ook gegeven had.
De jongen die ik zag op die markt, was in staat om meer dan alleen goed te zijn.
Om geweldig te zijn.
Ik heb een gift voor u.
Sommigen twijfelden aan de wijsheid om een jongen van de straat...
in mijn gezin op te nemen. Ik zag een jongen wiens bloed niet edel was...
maar zijn karakter wel. Een koning in de geest.
Dank u, vader.
Mag ik u de gebedsmantel van de regent van Alamut aanbieden.
Wat kan ik jou geven als je terugkeert?
Roham.
Mag ik prinses Tamina voorstellen.
Tus wil een verbond met haar mensen door een huwelijk.
Mijn wens is uw goedkeuring daarvoor.
Op al mijn reizen heb ik geen mooiere stad gezien, uwe hoogheid.
U had het moeten zien voor uw horde kamelen- rijdende analfabeten het binnenvielen.
Ze zal een goede koningin zijn.
Tus heeft al genoeg vrouwen.
Jij Dastan, neemt misschien minder risico als er zo een juweel in jouw kamer wacht.
De prinses van Alamut zal jouw eerste vrouw worden.
Wat zeg je er van?
Hij springt gedachteloos op honderden vijanden af...
maar voor het huwelijk staat hij bevroren van angst.
En dan zegt men dat hij nog niet wijs is.
Ik heb een drankje nodig.
Ga aan de kant. Uit de weg.
Vader. - God help ons. De mantel is vergiftigd.
Laat iemand hem helpen. - De mantel die Dastan hem gegeven heeft.
Waarom? - Laat iemand hem helpen.
Grijp de moordenaar. - Laat iemand hem helpen.
Grijp hem.
Bis. - Ga met mij mee.
Wat doe je? - Ik kan ons hier uit halen.
Je hebt mijn hulp nodig. - Kom op dan.
Kom op.
Doe de poort dicht. - Die kant op.
Doe de poort dicht. - Bukken.
Grijp de moordenaar. Hij zit op mijn paard. Hij heeft mijn paard gestolen.
Mijn trouwe onderdanen.
De hele wereld rouwt om de dood van onze geliefde koning.
We zijn allemaal verslagen door zijn dood.
Dat prins Dastan hem vermoord heeft, maakt onze pijn alleen maar erger.
Ik heb mijn vader niet vermoord. Die mantel kreeg ik van mijn broer. Tus heeft dit gedaan.
Nu wordt hij tot koning gekroond.
Ik heb mijn vader niet vermoord.
Ik geloof je.
Je moet hier niet zijn. Ik had je niet mee moeten nemen.
Maar dat heb je wel gedaan.
Ik heb mijn broer beloofd dat ik je zou vermoorden als hij je niet kon krijgen.
De oplossing zou zijn me te kussen, en me dan te vermoorden.
Maar ik heb een betere oplossing.
Ik vermoord je. Dan zijn jouw problemen opgelost.
Misschien kunnen we een andere oplossing vinden.
De oplossing zou zijn me te kussen, en me dan te vermoorden.
Maar ik heb een betere oplossing.
Ik vermoord jou.
Geef terug wat je gestolen hebt, Pers.
Nee.
Zag je dat? - Zag ik wat?
Pak dat zwaard nog een keer en ik zweer dat ik je arm breek.
Nog een keer?
Je gebruikte al het zand. - Wat?
Wat is dit?
Ongelofelijk!
Vrijlaten van het zand, zet de tijd terug.
En alleen diegene die de dolk vast heeft, weet wat er gebeurd is.
Je kan terug naar een gebeurtenis, de tijd veranderen, en alleen hij weet het.
Hoeveel kan het veranderen? Antwoord mij, prinses.
Je hebt mijn stad verwoest.
Daar was onze invasie niet voor. Het was vanwege dit dolk.
Na de oorlog eiste Tus dat het geëerd werd, ik snapte niet waarom...
maar nu begrijp ik het.
Hij dacht dat hij alles kon veranderen.
Hij kon een cruciaal moment in de strijd veranderen...
een zwaard of een geweer scheiden.
Het zou niet gewoon koning zijn...
maar de machtigste man van Perzië...
machtiger zelfs dan mijn vader.
Het ging allemaal om dit dolk.
Mijn dierbare broer moet voor het gerecht gebracht worden.
Daarom heb ik de beloning verdubbeld voor zijn gevangenneming.
Intussen zal ik streven om ons rijk te beschermen...
op de manier waarop onze vader het gewild zou hebben.
Een nieuwe regeerperiode begon.
Wat ga je doen? - Gars kan niet ver weg zijn.
Acts is het beroemdste paard in het rijk. Dit zal zijn sporen verdoezelen.
Welke sporen? Waar ga je heen?
Naar Abrat, waar mijn vader begraven zal worden.
Je word gezocht voor de moord op de koning en je wilt naar zijn begrafenis...
met duizenden Perzische soldaten? - Nou, Nizam is daar, en alleen...
hem kan ik vertrouwen. We zullen zien of het een valstrik van Tus is.
Ga aan de kant, prinses.
Elke weg naar Abrat zal vol zijn met Perzische soldaten.
Ik zal niet via de weg gaan, ik ga door het dal van de slaven.
Niemand gaat door de woestijn, het zit vol met moordenaar en halssnijders.
Ja, dat zeggen ze. - Jouw plan is zelfmoord!
Mijn broer doodde mijn vader, en liet het bloed achter op mijn handen.
Als ik moet sterven om dat recht te zetten, dan moet dat maar.
Dus je laat mij hier achter, en in het midden van de wildernis?
Een nobele edelman die een weerloze vrouw achterlaat in de wildernis.
Wat zou jouw kostbare eer daar van zeggen?
Heer, geef me kracht haar niet te vermoorden.
Opstijgen. We kunnen niet ver achter liggen.
Zonder het juiste zand erin is het gewoon als een ander mes.
En ook niet erg scherp.
Dat zand, is daar meer van? - Natuurlijk niet.
Hoe kan ik eraan komen?
Probeer op je hoofd te staan en je adem in te houden.
Zie je iets dat je interesseert, Prins? - Begin maar te lopen.
Als jij je oom niet kan bewijzen hoe de dolk werkt...
waarom zou hij je dan in vredesnaam geloven?
Niet jouw probleem, prinses.
Je loopt echt als èèn. Borst vooruit, hoofd omhoog...
grote, lompe stappen, het loopje van een echte verwaande Perzische prins.
Logisch, omdat je als kind al te horen kreeg dat de hele wereld van jou is?
En je het waarschijnlijk ook nog geloofde. - Nee, ik werd niet geboren in het paleis zoals jij.
Ik werd geboren in de onderste lagen van het zand...
waar ik levende, vocht en me kleedde.
En hoe werd je een prins? - De koning liep eens over de markt en hij...
ik weet het niet... hij...
hij vond mij.
Hij nam mij in huis, gaf me een gezin en een huis.
Waar jij naar kijkt, is...
de loop van een man, die gewoon alles kwijt.
Welkom in het dal van de slaven, Hoogheid.
Ik snak naar een druppel water! - Dat hadden we gehad...
als jij een uur geleden de fles niet had leeggemaakt.
Ik ben niet geboren in de woestijn zoals jullie Perzen, bekrompen en kwaad.
Ik ben van nature wat delicater.
Ik denk dat jij verwend bent.
De bronnen van de elementen zijn beroemd om hun helder en koud water.
Had ik minder tijd aan jouw bronnen besteed, en meer aan het beschermen van jouw muren...
dan zou jij hier niet zijn.
Het is een wonder! Ik kreeg de prinses stil!
Tamina.
Tamina!
Hoor je me?
Ja, Dastan, ik kan je horen.
Weet je waar je bent, Pers?
En toch ben je nog zo stil?
In het hart van de Soedan is er een Tribal krijger, bekend als Bakr.
Ze boezemen angst in het hart van iedereen die ze tegenkomen.
De Tri Bakr zijn meesters in het gooien van het mes.
Wij ontvingen het lemmet, gezegend door de Schepper zelf.
Het mikken van hun is zo dodelijk, dat het drie mensen kan onthoofden in een worp.
Ik zou het niet eens proberen als ik jou was.
Weet je waarom? Dit is Seso. Hij is een Tri Bakr.
Ik had het geluk om zijn leven te redden, wat betekent dat hij mij eeuwig verschuldigd is.
Vertel me, Pers, is er een goede reden, waarom ik Seso niet zou vertellen...
dat de volgende worp hoger moet zijn?
Dus! Dit is die ene? Ja.
Je hebt gelijk, helemaal niet slecht.
Ze zou een beetje beter kunnen ruiken. - Maar goed, we hebben een afspraak.
Slim hoor, prinses. - Afspraak? Welke afspraak?
Wat een nobele prins... - Wat een nette prinses...
Hoe ik je te pakken had, met mijn flauwval act...
en hoe snel kwam je te hulp, om de mooie, slapende...
Wie zei dat je mooi bent? - Er moet een reden zijn...
waarom jij de ogen niet van mij af kan houden?
Jij bent... Ik... ik vertrouw je niet.
En je bent mijn type niet.
Ik ben niet een of andere slaaf, die niet in staat is...
om te zeggen wat ik denk. - Te veel, na mijn smaak.
Ja, ze maakte en mooie editie.
Wat ben je van plan met haar te doen?
Ja, vertel het hem eens, kan je niet zien hoe ongerust hij is?
Excuseer mij even. - Ja.
Het is moeilijk voor mij om toe te geven, maar je had gelijk.
Ik zag waar ik naar zocht.
Dastan, luister naar me. - Als mijn oom...
de macht van dit dolk ziet, zal hij me geloven.
Dastan, ik weet dat ik niet helemaal eerlijk tegen jou was.
Maar jouw leugens zijn zo slim.
Ik ben de beschermer van een goddelijke regering.
Ja, ja. - Dat is heilige dolk.
Het werd naar een veilige plaats gebracht toen jij het stal.
Als de dolk in de verkeerde handen valt... - Ik zal zorgen voor jouw mes.
Dit wil je niet missen.
Jullie beseffen niet wat er op het spel staat!
Dit is een zaak voor de Goden, niet voor mensen!
Jouw Goden, niet de mijne. We gaan!
Kom op!
Struisvogelracen. - Ja, elke dinsdag en donderdag.
Alles wat ze onder schoonheid tellen, gaan ze voor. Vechtlust.
En de races zijn gemakkelijk te regelen.
Ik hoorde gruwelijke verhalen over deze plek.
De zwarte, bloeddorstige slaven die hun meesters doden?
Mooi verhaal!
Het verhaal blijft zich ontwikkelen, maar is helaas niet waar.
Maar de skeletten die ik zag... - Ik kocht van rondreizende zigeuners.
Ik heb deze reputatie opgezet, in een poging om...
het ergste kwaad te weren die ons land verwoesten.
Weet je waar ik het over heb? Belastingen.
Die vuile Perzen. Met hun leger, folteringen, straten...
Wie betaalt dit allemaal? De kleine ondernemers.
Daarom ben ik begonnen met een kleine campagne, de verspreiding van wat valse noten.
Ik verspreidde ze als een verschrikkelijke ziekte in een Turkse harem.
Aanschouw de machtige struisvogels!
Kom op, mijn schoonheid!
Hier hou ik van!
En de belastingdienst blijft bij mij en mijn klanten weg, dus zijn we allemaal gelukkig.
Hé, breng de meisjes! Breng de meisjes binnen!
Kom op! Controle kamer!
Blijf daar niet staan! Ren, niet lopen!
Als er iets valt, betaal je het. Ik hou het in van je salaris.
Kijk niet zo naar mij Je weet waar ik het over heb.
Doe je werk controle kamer. Dank u.
Ik denk dat onze afspraak heel goed zal gaan, jonge man.
Ze is erg levendig hoor! Waar heb je haar gevonden?
Op de slavenmarkt.
Ik ging naar Irak om haar in te ruilen voor een kameel toen ze me aanviel.
Kamelen zijn veiliger. - Beide moeilijk af te schudden.
Ik heb genoten van uw gastvrijheid, en uw beheerd een mooie onderneming...
maar als U mij de spullen zou kunnen geven...
Weet je wat, Pers?
Je lijkt verdomme ongelooflijk veel op de prins die wegliep...
nadat hij de koning vermoordde.
Heb ik ooit verteld over de Tri Bakr? - Ja, je hebt me dat verteld.
Niets is mooier dan een goed verhaal, maar de jouwe is verschrikkelijk.
Haar inruilen voor een kameel? Kom op zeg.
Kijk eens hoe ze eruit ziet? Die is er ten minste twee waard.
En wat jou betreft, jongeman, wist je dat je broer een beloning heeft uitgeloofd...
dat, tussen ons gezegd, hoger is dan wat normaal is?
Ik zou mijn eigen moeder verraden voor dat bedrag aan goud.
Wat? Je weet niet hoe mijn moeder was.
Neem hem mee naar de Perzische buitenpost.
Wacht! Wacht!
Mooi mes. - Het stelt niets voor.
Nee, het is waardeloos. - Echt waar?
Smelt het om voor de juwelen.
Wat is die jongen aan het doen?
Nee! Je kan een vogel doden.
Kom hier!
Dat zou ik niet doen als ik jou was. - Ga naar de tunnel!
Kijk nou eens. Dat is het?
Geen gelummel meer naar de derde race, hoor je me!
Naar beneden, kom op!
Pak hem! Stop!
Pak de sleutel, open de poort! - Geef me de dolk.
Niet het juiste moment... - Geef me de dolk!
Denk niet dat ik daar niet aan dacht.
Aan de kant prinses!
Pak hem!
Dastan!
Pak hem!
Zoek je dit?
De volgende keer, jij...!
Ze komen allemaal voor mijn vaders begrafenis.
Er zijn een honderdtal Perzische soldaten die de ingang bewaken.
Misschien zelfs meer.
Als je in de buurt van de dolk wilt blijven, moet me helpen om in Abrat te komen.
Al die buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders. Zeker weten dat jij er een paar kent.
Was er niemand lichter?
De Mongolen van de Hindu Kush zijn edel volk, je zou vereerd moeten zijn.
Ja, enorm.
Dastan, waar is de dolk? - Doorzoek me maar.
Maar niet te oppervlakkig.
Tus is niet hier. Hij moet nog in Alamut zijn.
Het zand dat de dolk vult. Daar is nog meer van in Alamut, hé?
Daarom laat Tus zijn leger daar zoeken.
Ik moet m'n oom een ontmoetingsbericht sturen.
Dat is onmogelijk.
Moeilijk, niet onmogelijk. - Weer 'n bewijs dat je gek bent.
Waarom ben je zo onder de indruk?
Aan de kant.
Draai je om. - Wat?
Die kocht je me als jongen.
Je verspreidde altijd de roddels.
Je had me niet mogen roepen.
Ik had geen keus, oom. Volg me.
Ik heb vader niet vermoord. Dat zou ik nooit doen.
Je acties spreken je tegen.
Ik moest wel vluchten.
Tus gaf me die mantel. Hij vergiftigde het.
Dastan. - Maar hij is niet hier.
Bij de begrafenis van z'n vader. Hij bleef in Alamut.
Onze bondgenoten zullen wel zien dat onze aanval gerechtvaardigd was.
De zoektocht naar Alamuts wapens is belangrijk.
Maar niet als er geen zijn.
De invasie van Alamut was 'n leugen. Tus zoekt macht...
daarom heeft hij vader vermoord. Nu zoekt hij niet naar wapens...
maar naar het zand dat een mysterieus apparaat bezit.
Roep je me daarom naar hier?
Herinner je je nog dat je na het gevecht Tus stopte...
van de dolk die ik won te nemen?
Die dolk is de reden dat hij Alamut binnenviel.
Heb je deze dolk bij je?
Ja.
Het bezit ongelofelijke krachten.
Is dit een soort grap?
Nee, het zat daar in.
En waar is je zogenaamde bewijs?
Tamina.
Ik...
Je handen zijn verbrand. - Ja.
Toen ik de vergiftigde mantel van je vader wou halen.
Is er iets mis, Dastan? - Nee.
Je kan me vertrouwen.
Het is slechts...
dat Tus m'n broer is.
Hoe kon hij me zo verraden?
Geen idee. Wellicht zag hij jou enkel als iemand die hij kon gebruiken.
lemand om z'n wijn bij te vullen. - Je vader dienen was anders.
We delen hetzelfde bloed.
Hoe vaak sprak vader over hoe je hem redde van die leeuw?
Dat was z'n favoriet verhaal. - Eén van velen, ja.
Nee, dat was zijn favoriete. - Je spreekt in raadsels.
Wacht, Dastan.
Hier!
Moordenaar!
Ik heb vader niet gedood.
Pak hem!
Pak hem.
Wat ga je nu doen?
Waar is hij?
Hé.
Garsiv...
ik heb vader niet gedood. - Dan straft God je wel.
Nadat je onthoofd bent.
We vechten niet meer met stokken, broertje.
Ik zag je het doen.
Uwe Majesteit. - U verbleef toch in Alamut?
Vertel me over Dastan, oom.
Dastan wou me vermoorden. Op de marktplaats.
Ik kon net ontkomen. Garsiv...
mijn dood zou uw jonge heerschappij verzwakken.
Dat probeert hij te bereiken. - Dastan wil de troon?
Ik vrees het.
Dastan terecht laten staan, geeft hem een toneel voor zijn auditie.
Mijn advies is om een rechtszaak te vermijden.
Breng hem niet levend terug naar Nazaf.
Wat zijn misdaden ook zijn, een openbaar proces zal me prijzen.
Sterk, volgens de wetten...
Wij zijn geen wilden. - U wordt elke dag meer koning.
Dastan moet worden gevonden en tot recht gebracht worden.
Ik moet met onze gast praten. - Daarover, Mijn Heer...
zijn aanpak is ongewoon.
De dienaars hebben dingen gezien. Ze hoorden rare geluiden.
Vorige week verdween een paard.
Zorg dat ze hun mond houden. Of ik beloof je...
dat zij ook zullen verdwijnen.
Ik heb een andere opdracht. Snelheid, want je prooi heeft voorsprong.
Bracht je mee wat ik vroeg?
Deze oefeningen staan je talenten toch niet in de weg?
In trance kunnen wij beelden uit de verre toekomst zien.
Visioenen van de dood.
Lot en een vloek.
In trance vinden we alles. Zelfs je neef, Prins Dastan.
Dan hoop ik dat je meer dood zult zien.
Snel.
Bukken. Een patrouille van Perzië.
Garsiv.
Wat vertel je me niet?
De stam is verlaten.
Misschien zijn ze je bedriegen beu. - Ik had geen keus.
Je oom luisterde duidelijk niet.
Tus doodde m'n vader niet, maar wel Nizam.
Je oom? - Z'n handen waren verbrand.
Hij wou de mantel uitdoen. Ik bleef er over nadenken...
hij raakte de mantel nooit aan. Maar wel voordien dus.
Nizam heeft het vergiftigd.
M'n oom heeft er niets aan om 'n paar minuten in het verleden te kunnen.
Hij vermoordde m'n vader voor méér dan slechts een dolk.
Wat vertel je me niet?
Je hebt snelle handen, net zoals ik.
Vertel me alles als je het terugwil.
Geen leugens meer.
Eerst hier uit geraken.
Enkel een prinses denkt dat ze een zandstorm kan overwinnen.
Nazim komt ons doden.
Hij heeft mij dood nodig.
Ik wil weten waarom.
In Alamut rust het kloppende hart van al het leven op aarde.
De zandloper van de Goden.
Lang geleden, keken de Goden op de mensen neer...
en zagen niks dan hebzucht en verraad.
Dus stuurde ze een grote zandstorm...
om alles te vernietigen, om de hele aarde weg te vegen.
Maar een jong meisje smeekte de Goden om de mensheid nog een kans te geven.
Ze bood haar leven ervoor in de plaats.
Gezien de puurheid, werden de Goden eraan her- rinnerd dat de mensheid z'n potentieel goed is...
en zij veegden het glas de zandloper in.
De dolk werd gegeven aan het meisje die de mensheid redde.
Zo werd zij de eerste bewaker.
De dolk is het enigste wat de zandloper kan doorboren, en de tijd van zand kan stoppen.
Het heft houdt het maar één minuut.
En als iemand de dolk in de zandloper stopt en op tegelijkertijd op de juweelknop drukt?
Het zand loopt er dan eindeloos doorheen.
Je kan dan de tijd terug draaien voor zoveel je wilt.
Ja, maar het is verboden.
Toen mijn vader een jongen was, redde Nizam zijn leven met jagen.
Op een dag, toen de twee prinsen aan het jagen waren op een mooi hert.
Hadden ze niet in de gaten dat een leeuwin op hun aan het jagen was.
Nizam redde Sharaman.
Mijn vader heeft ons dat verhaal verteld, keer op keer op keer.
Ik begrijp het niet. - Nizam ging terug in de tijd...
en draaide om wat er gebeurd was, mijn vader niet redden...
om hem dood te laten gaan.
Hij zou koning voor het leven zijn, en mijn broers zouden niet geboren worden.
De storm is over.
Dastan, begrijp dat het zand dat in de zandloper zit, heel erg sterk is.
De dolk openen terwijl het in het glas zit, zal het zegel doen breken.
Dat zal de zandloper doen vernietigen, het zal hem doen openbarsten en breken...
het zand der tijd kan niet langer bewaard blijven.
En ze zullen de Godensteen nogmaals meedragen en alles vernietigen wat op hun pad komt.
Heel de mensheid zal boeten voor dit verraad.
Dat is wat er van ons over is.
De geheime bewakers tempel buiten Alamut is een heiligdom.
De enige plaats waar de dolk veilig kan worden verstopt...
en de enige mogelijkheid om deze Armageddon te stoppen.
Dat is de waarheid, Dastan.
Geef mij de dolk terug, zodat ik het daar kan terugbrengen.
Dat kan ik niet doen.
Ik ga met je mee.
Ga je me helpen?
We kunnen hier blijven praten of je kunt op het paard klimmen.
Onze reis is gezegend.
We stoppen voor water, en we gaan over de bergen als het avond wordt.
Vind je het leuk om mij te vertellen wat ik moet doen?
Alleen maar omdat je zo goed bent om orders op te volgen.
Overdrijf het niet.
Dastan!
We hebben in gehaaste omstandigheden geen kans gehad om vaarwel te zeggen.
We volgen jullie nu al één week!
Van waar je bent vertrokken, zijn we twee dagen achter elkaar doorgegaan.
Mijn geliefde racebaan...
die sporen helemaal wegvegen in het zand.
Zie je die daar? Kijk ernaar.
Zij is alles wat er over is van mijn gokimperium.
Hoe goed je ook bent als promotor. je kan geen struisvogelrace regelen...
met maar één struisvogel! Heb ik gelijk?
Ja, sir. Kom met mij mee.
Wist je dat struisvogels, zelfmoordneigingen hebben?
Kijk naar dit arme beest.
Het was ooit een grote kampioen en nu moet ik haar dag en nacht in de gaten houden..
om zeker te zijn dat ze niks stoms doet.
Dus de enige manier om bovenop mijn tragische verlies te komen...
is om jullie twee jonge geliefden te vinden...
die deze donkere wolk op mij hebben afgestuurd. Ja, ik heb de prijs op jullie hoofden nodig.
Jouw broer zal blij zijn jou te zien.
Zandstormen, Pers. Ze komen als kamelen...
Sheik, luister naar me! - Liever niet.
Mooi mes. - Nobele Sheik...
we zijn op een heilige reis naar de tempel...
De tempel? Er is niets heiligers dan Perzisch goud.
Geef me de dolk. - Er zijn er teveel van hen.
Je kunt ze niet allemaal doden, wil je blijven leven? Geef me de dolk!
Geef me de dolk!
Pers, hoe deed je dat?
Instinct.
We moeten hier weg.
Wat is er gebeurd gisteravond? - Die Adders werden gestuurd door de Hassasin's.
Hassasini's? - Jarenlang, waren ze...
de moordtroepen tegen de Perzische Koning totdat mijn vader ze verbannen had.
Nizam heeft mijn vaders bevel genegeerd en heeft ze in tact gehouden
Het was een geheime overheids- moordeenheid.
Daarom betaal ik geen belastingen. - We kunnen niet stoppen.
Misschien jij niet, maar wij wel.
We hebben je hulp nodig om in de tempel te komen.
Om de Hindu Kush berg te beklimmen met een storm die waait?
Je trekt moeilijkheden aan zoals vliegen rond een rottend lijk.
En je bent gek! - Er is goud in de tempel...
meer dan tien paarden kunnen dragen.
Belastingvrij. - Sir.
Heb je enig idee waar je heen moet gaan?
Ik herinner me deze pas nog uit mijn jeugd.
Elke prinses moet dat. Het is heilig.
Hier is het.
Heiligdom, de enige plek waar de dolk veilig kan worden opgeborgen.
Ik had gouden beelden en watervallen verwacht.
Geef mij de dolk terug, zodat ik hem daar kan terugbrengen.
Snij jezelf niet, prinses.
Hier!
Niet lang dood. Misschien gisteravond. Eerst gefolterd. Misschien Hassins?
Nizam kent deze plek. - Allemaal dood.
Het hele dorp.
Mijn dochter... - Waar ga je heen?
Er is maar één manier om dit te stoppen. Om zeker te weten dat de dolk veilig is.
De tempel bewaart de steen waar de dolk vandaan komt.
Welke tempel? Het is een stapel van stenen en rotsen.
Het eerste wat we geleerd hebben was, van al onze spreuken...
stop de dolk terug in de steen, zodat de steen het op zal nemen.
Stop het in de berg geef het terug aan de Goden.
De originele belofte, moet ingelost worden.
Welke belofte?
De Goden moeten het leven nemen die ze bespaard hadden.
Je zal doodgaan.
Blijf daar!
Luister naar me - Geef me je zwaard.
Geef me je zwaard of verwerp je het bevel dat ik je geef.
Er zijn daar doden beneden, vermoord door Hassasin's, op Nizam's bevel.
Hij is de verrader. - Hassansin's bestaan niet meer.
Je vindt jezelf altijd zo slim. - Dit is geen grap, Garsiv.
Sir.
Ze zijn binnen allemaal dood, sir. Bijna heel het dorp, daar één en...
Blijf staan.
Nizam wil me dood, wil me de mond snoeren. Een proces is te publiekelijk.
Wist je dat? Hij heeft je dit verteld, of niet?
Ik weet dat we elkaar niet liggen, Garsiv, maar toch, we zijn broers.
Emotionele woorden met mijn zwaard op je strot.
Ik vroeg mij altijd af waarom mijn vader altijd zoveel tijd besteedde aan bidden.
Voor hij stierf vertelde hij mij at de band tussen broers...
het zwaard is dat ons imperium verdedigt.
Hij was aan het bidden dat dat zwaard zo sterk zou blijven.
Waarom zou ik naar mijn vaders begrafenis gaan als ik wist dat het zo gevaarlijk zou zijn.
Nizam adviseerde jouw dood. Hij wilde niet dat je levend terug zou komen.
Nizam wil me dood hebben, en heeft de Hassasin's ingehuurd, zodat zou gebeuren.
Hij is bang voor wat ik zou zeggen.
En aan wie ik het kan vertellen.
Vertel het mij, broer.
Garsiv.
Garsiv...
Hassasin's.
Hou jullie mond.
Bescherm de dolk!
Achter je!
Tamina!
Neem dit!
Zoek haar!
Hé, hier zo!
Je weet wat ze zeggen over mannen met een groot zwaard?
Tamina! Laat mij het doen.
Alleen een bewaker kan de dolk terugbrengen. Jij kunt dit niet doen.
Ik ben hier klaar voor.
Ik niet.
Tamina.
Genoeg! Stop daarmee.
Het spijt me...
red het koninkrijk.
Broeder?
Waar is de dolk?
Die is weg.
Bewaak de dolk tegen elke prijs, dat was mijn heilige roeping...
dat was mijn lot.
Wij maken ons eigen lot, prinses...
wij halen hem terug.
We hebben nog een paard nodig.
Waar ga jij heen?
Naar Alamut.
Nizam zal die dolk gebruiken voor de zandloper, hij moet tegen gehouden worden.
Hij moet tegen gehouden worden!
Wat?
Een messenwerper met een geweten.
Keer terug naar het paleis en vertel...
dat de Perzen tot de tunnels gedrongen zijn...
over enkele uren zullen ze bij de zandloper zijn.
Nizam bewaart de dolk in de hoge tempel...
waar hij beschermd wordt door een soort demon...
die onder de spijkers zit.
De Hassansin heeft mijn broer gedood.
Hij is de enige die tussen ons en de dolk staat.
Niemand kan in een straal van 20 meter bij hem komen en het na vertellen.
Sommigen hoeven niet zo dichtbij te komen.
Kan ik wat water krijgen, Sire?
Weet je het zeker?
Dat ben ik de jongen verschuldigd. - Wat?
Jij bent een schurk uit de woestijn.
Ik ben een ietwat oneervolle ondernemer.
deze edelmoedige zaken, is niet waar wij voor gemaakt zijn.
Schiet op.
Mijn vriend, heeft iemand jou ooit verteld...
dat je teveel praat?
Kom mee.
Had ik jullie al verteld over de schurk?
Ja, dat heb je al eens verteld.
Ik hoop dat jouw broer naar je luistert, Pers.
Hij is hier. Sluit elke uitgang.
Vind hem!
Het is veilig. - Dastan...
ik denk dat je dit beter niet doen kunt.
Hoor ik daar bezorgdheid?
Voorzichtigheid. - Met een beetje bezorgdheid.
Je vleit jezelf, prins.
Je bent wel eens beter geweest in liegen, prinses.
Misschien oefen ik niet genoeg.
Dit zal niet de laatste keer zijn, dat wij samen zijn.
Waar is de dolk?
Stelletje Perzische bureaucraten, jullie zijn allemaal softies.
Het is gevonden, heer.
De zandloper?
Maar ik heb de dolk niet!
Laat me alleen zijn.
Hallo, Tus.
Wij moeten eens praten.
Begin maar. - Alleen.
Wacht buiten mijn kamer.
Nu!
Wij zijn broers, toch?
De mantel die vader gedood heeft, is door Nizam vergiftigd.
Je bent gek. - Wie heeft jou die mantel gegeven?
Wie, Tus?
Jij vertrouwde hem, net als ik.
Maar Alamut levert geen wapens aan de vijand...
Nizam heeft tegen ons gelogen. - Waarom zou hij dat doen?
Luister goed naar mij...
onder de straten van deze stad ligt een oude kracht, een container...
waarin de zand der tijd zit.
Nizam wil deze gebruiken om de tijd terug te draaien...
en hem zelf koning maken.
Het zand der tijd?
Ketterij. Blasfemie.
Ik heb zijn kracht met mijn eigen ogen gezien...
Nizam weet hij is, als wij hem niet tegenhouden, kan dat het einde van onze wereld betekenen.
Als je mij doden wilt, doe dat dan nu.
Dit is niet zomaar een dolk...
als je op het juwelen handvat drukt...
zul je het zien.
Ik hebt de kracht eerder gehad, toen je deze stad binnen drong...
Waar heb je het over?
Te doen wat juist is, wat de gevolgen ook zijn.
Zo verschillend... - Blijf waar je bent.
Hij heeft zichzelf het leven ontnomen.
Moge god genade hebben met de verader, hij heeft de weg van de lafaard gekozen.
Wij weten allebeide dat Dastan vele dingen niet juist deed...
maar geen lafaard.
Dit is geen gewone dolk...
druk op de juweel op het handvat en je zult het zien.
Wat de consequenties ook zijn.
Stop!
Enkel ogenblikken geleden ben je voor mijn ogen gestorven...
Je hebt op het juweel gedrukt. - Hoe wist je dat ik dat zou doen?
Omdat we broers zijn.
Op de dag dat wij voor de oorlog vertokken vertelde mijn vader mij...
dat een ware koning, altijd de raad van zijn adviseurs opvolgt...
maar ook altijd naar zijn hart luistert.
Je had niet zover hoeven gaan, eer ik je zou geloven.
Sire, de soldaten vertellen mij dat...
ik zie dat Dastan teruggekeerd is.
Tus, onthoud wat ik je gezegd heb.
Wacht even...
arme Tus...
zo gedreven om koning te worden...
maar jij Dastan, jij dendert altijd zomaar binnen, altijd willen bewijzen...
dat je meer bent dan een ordinaire straatjongen.
Wat een glorieuze troep zijn we.
Het ziet er naar uit dat de band tussen twee broers, niet langer de ziel is...
van de bescherming van ons rijk.
Hij hoorde bij ons!
Hij was een priester van de tempel...
zo heeft Nizan de zandloper ontdekt.
Ze hebben de bewakers omgekocht, en ons geïnfecteerd.
We zijn niet langer onschuldig.
Wij moeten opschieten.
De pek. Nu.
De beschermers hebben vroeger geheime ingangen gemaakt om bij de zandloper te komen...
als we snel genoeg zijn, kunnen we daar voor Nizam zijn.
Via die kant kom je bij de kamer van de zandloper.
Er is maar één veilige weg erheen.
Sneller!
Volg mijn voetstappen...
anders dan waar ik loop mag de ondergrond niet beroerd worden.
Rennen, Dastan!
Rennen!
Nizam!
Je hebt je eigen familie uitgemoord...
Sharaman was je broer.
En mijn vloek.
Vroeger keek ik tegen jou op...
Ik heb nooit begrepen waarom mijn broer uitschot het paleis in liet...
geniet maar van de goot, Dastan.
Dat zal jouw plaats zijn onder mijn regiem.
Gebruik de dolk niet, om je vergankelijkheid te veranderen.
hij zal de... - Wat laat hij vrij?
De toorn van de Goden en zichzelf.
Doe dit niet.
Hou hem tegen, als het glas breekt zullen de muren dat ook doen.
Het is niet mijn lot, maar die van jou.
Dat is altijd al zo geweest.
Laat mij los. - Dat doe ik niet.
Laat mij los! - Dat doe ik niet.
Ik had gewild dat we samen zouden zijn.
Nee.
Nee!
Waar is Dastan?
Ben jij hier? - Natuurlijk ben ik ook hier.
Mijn mensen hebben het paleis omsingeld...
de strijd is voorbij.
Nog niet.
Wacht!
Strijders van Perzië, wij zijn misleid om deze heilige stad aan te vallen...
Alamut, bewaart geen wapens.
Ben jij gek geworden?
Ik kan niet zij aan zij met bedriegers staan...
deze oorlog is opzettelijk bedacht door iemand die we bovenal vertrouwden.
Onze oom Nizam.
Dastan, heeft zwaar gevochten vandaag, misschien wel te zwaar...
hij moet nodig uit die brandende zon en rust nemen, om alles op een rijtje te zetten.
Niet tot we de wapens hebben gevonden. - Die zijn er niet, dat weet jij ook wel.
En de spion die zogenaamd iets ontdekt had, is door jou ingehuurd...
om ons allemaal te overtuigen om Alamut in te nemen.
Wat is dit Dastan?
Winnaarsschuld? Jij hebt zelf de aanval geleid, jij hebt ons de triomf bezorgd.
Ik had de aanval nooit mogen laten gebeuren.
Ik wist in mijn hart altijd al dat het fout was.
Het zal nooit zo zijn...
jij zult nooit koning zijn.
Jij hebt er het hart niet voor...
jij zult in de schaduw van een groot man sterven.
Haal hem daar vandaan voordat hij zichzelf nog meer voor schut zet.
Tus, voordat jij wegging, vertelde vader jou dit...
dat een ware koning altijd naar zijn adviseurs luistert maar ook zijn hart luistert.
Mijn vader en ik waren toen alleen, hoe kan jij dit weten?
Hij had gelijk. Hij kende ons en wist waartoe wij instaat waren...
luister naar je hart.
Hij ondermijnt jouw gezag en nu wil hij ook nog Tus verraden.
Neem maatregelen.
De spion kent de waarheid...
vind hem en breng hem naar me toe.
We wringen het wel uit hem!
Wat jij had, dromen de meesten van...
liefde, respect...
en een familie...
maar daar had jij geen genoeg aan.
Prinses van Alamut...
ik ben misleid, waardoor ik uw stad aangevallen heb...
vergeef mij, hoogheid.
Laat mij proberen het goed te maken.
Het zou in ons ieder voordeel zijn als we een band creëerden die sterker was dan vriendschap...
een huwelijk.
Jouw huwelijk met zowel de overwinnaar...
als de redder van uw stad.
Dastan...
koninklijk bloed of niet...
voor onze vader was hij een volbloed zoon...
en voor mij een volbloed broeder...
een ware prins van Perzië.
Ga maar gauw, voordat ik je plaats inneem.
Hallo prinses...
ik weet dat het traditie is een aanzoek met giften te doen...
maar omdat ik net zo verrast en onvoorbereid ben...
ik heb niks voor jou, alleen iets wat al van jou was.
Loop met mij mee...
prins Dastan.
Hoe kan ik iemand vertrouwen die de muren van mijn stad doorbroken heeft?
Ik zou beginnen met denken dat ik niet meer diezelfde persoon was.
Dat is erg snel voor een man om te veranderen.
Misschien.
Het klinkt net alsof je hier iets ontdekt hebt.
Wat zou dat dan kunnen zijn?
Je spirituele bewustwording.
Het lot? - Ja...
precies.
Ik geloof erin dat wij ons eigen lot bepalen, prinses.
Je hebt een ongewoon gebrek aan nieuwsgierigheid.
Waarschijnlijk een van mijn vele eigenschappen.
Treiter me alsjeblieft niet, prins.
Daar kennen we elkaar nog niet goed genoeg voor, prinses...
maar ik kijk uit...
naar de dag dat dat wel zo is.
Resynced for your enjoyment! by Ashaël